» ضریح مهربان
شعر درباره امام رضا (ع)
ضریح مهربان
ما دخیلیم بر آغوش ضریحت هر روز
دیرگاهی است . . .
دیر گاهی است که در روح پر از شور زمین
فصل بارانی و سرسبزی ما
در هیاهوی سکوتی ابدی
گم شده است
و در این بهت پر از سوز و نیاز
ساز ناکوک زمان
نازکنان
با صدای نَفَسِ نفسِ زمان
کوک شده.
سال ها ی برهوتی که در اندیشه ی ماست
فرصت تازه شدن از حَرَمِ حُرمت پاکت دارد
که بر این تاریکی
و برای دل این شب زدگان
باز هم
بودنِ تو
شاد باشِ سحری تازه در اندیشه ی ما می کارد.
دل چه تنگ است!
ولی ...
صحن آرامش تو در دل ما جا دارد
وسعت بخشش تو
عشق پاکی است
که در سینه ی ما
شور مُداوم دارد
باز هم ضامن ما گمشدگان باش و بخوان
سوره سوره غزل سبز طلب
تا سرازیر شود بر دل شوریده ی ما
قطراتی که پر از معرفت اند
و سرانجام بنوشیم از اندیشه ی پاکت
تا عشق
شاه بیت غزل فرصت بودن باشد.
فصل باران بطلب
ای صفای قدمت
سادگیِ حرمت عشق
و برای نَفَسِ هر شبه ی شبزدگان
دانایی بطلب،
جرعه جرعه نور را
بر دل ما جاری کن
و تلاوت بکن از سوره ی عشق
آیه آیه
در سرای دل آماده ی ما
شهسوار عرصه ی دانش و علم ازلی،
ما دخیلیم بر آغوش ضریحت هر روز
تا که باز
تر بشویم
زیر باران دعایت، آقا!
شاعر: محبوبه عباسی
میلاد امام رضا (ع) مبارک


وبلاگ راهکار